Yeah right

Patty. 16. 032493

I'm an incoming freshman at DLSU.

I'm weird and I don't know why so please understand. :)



I don't have much to say so, let's move on. K? :)


tell me somethin'

online



YO

gelli iza rafa

[ M ] multiply
[ F ] friendster




archives

  • May 2009
  • April 2009
  • March 2009
  • February 2009
  • January 2009
  • December 2008
  • November 2008
  • October 2008
  • September 2008
  • August 2008
  • July 2008
  • June 2008
  • May 2008
  • April 2008


    credits

    skin by: Jane


    © unequated.blogspot // 042109?
    • Sunday, June 8, 2008 @ 8:01 PM
    this twist and turns of faith...


    May nakalimutan akong ipost, bigla ko lang naalala ngayon ngayon lang.

    Actually, nagsimula 'to sa text ni iza, Thursday night I guess? yun, inaamin ko natuwa ako, pero nung maisip-isip ko bakit pa? anong intensyon niya? Ok na ko eh, alam ko matagal na 'kong okay. Iniisip ko nun kung itetext ko ba siya o 'wag na lang. Sayang yung ilang weeks ko na pagtitiis. Hahaha! Joke. Pero tinext ko pa rin siya. Hindi ko alam kung namiss ko nga ba talaga siya o wala na lang sa ken ngayon. Pero sure na ako ngayon na isa dyan yung sagot. Naghintay ako, pero walang reply kaya inisip ko na, "Hanep, ang galing niya. Natiis niya yun. Wala lang talaga ako sa kanya." Hindi ako galit or naiinis, wala na lang din sa akin yung nangyari. Sanay na ko. Hahaha! Joke! :p

    Friday, very normal as in tulog at internet tas inuubo na rin ako. Sobrang hirap talaga ng may sakit. So yun, kahit inuubo at masama na ang pakiramdam ko nagiinternet pa rin ako, tas tinignan ko yung phone ko tas shoot, yun na. At first, hindi ko alam kung ano isasagot ko but then nagreply pa rin ako after ilang minutes. Tas hindi ko inaasahan na magrereply siya, tas ang weird ng feeling. Hindi ako masaya, wala na yung "kilig factor" pag nagtetext siya. Wala na yung "smile" every time na magka-usap kami. Parang "wala lang" na lang yung kausap ko ngayon. Hindi na gaya dati. Dahil wala na kong masabi, sinabi ko na lang na matutulog ako kahit hindi pa. O di ba, sobrang change. Dati rati kung ano-anong topic pinag-uusapan tas paarang kulang yung gabi para mag-usap kayo, pero ganun na siguro talaga pag nawala na yung "spark" na sinasabi nila. Pero, yung Friday incident na yun, yun na siguro yung tama/mabuting closure para samen, kahit I never said goodbye. "Goodbye's are not the end." Oh well, for now yun na yung end.

    Ang weird nung post ko, actually hindi ko alam kung ano yung tamang words para sa post na 'to.

    I think what I felt at the moment, matters most. And I'm happy to say that I have moved on. FINALLY.